Witamy w Powiatowym Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Wieliczce (dawniej Zespole Szkół Zawodowych)

22/02/2018

Godło Rzeczpospolitej Polski

Oferta edukacyjna

Absolwenci Technikum mogą podjąć pracę w dużych zakładach przy eksploatacji systemów komputerowych, a także w mniejszych firmach zajmujących się sprzedażą sprzętu i wdrażaniem oprogramowania, tworzeniem grafiki komputerowej, aplikacji internetowych itp. Mogą być także zatrudniani w innych zawodach, w których będą wykorzystywać poznane umiejętności biegłej obsługi sprzętu i oprogramowania komputerowego. 

26.02.2014 r. - Wieliczka-Wieliczanie: ?Działalność Ludwika Młynka z Sierczy?

Dnia 26 lutego 2014 roku w wielickim magistracie odbyło się 195 spotkanie z cyklu „Wieliczka-Wieliczanie”. Tym razem tematem przewodnim była „Działalność Ludwika Młynka z Sierczy (1864-1941), nauczyciela, działacza oświatowego, ludoznawcy, organizatora Towarzystwa Ludoznawczego w Wieliczce, społecznika, dziejopisa – ku pamięci w 150 rocznicę urodzin”.

Na wstępie przedstawiono nowe publikacje Urszuli Janickiej – Krzywdy: „Zwyczaje,  tradycje, obrzędy” oraz „Święte niewiasty”. Natomiast uczniowie Szkoły Podstawowej  w Sierczy pod przewodnictwem Pani Moniki Hebdy zaprezentowali przedstawienie pt: „Imię twe Sierczo jest dla mnie świętością”.

Następnie Pani Krystyna Reinfuss-Janusz, prezes Towarzystwa Ludoznawczego, wygłosiła mowę na temat działalności Ludwika Młynka. Ludwik Młynek urodził się 19 sierpnia 1864 roku, jako najmłodszy syn Wojciecha Młynka oraz Reginy Stolarczykównej, w Sierczy niedaleko Wieliczki. Pochodził ze znanej chłopskiej rodziny. Umiejętność czytania i pisania zawdzięczał córce sąsiadów, Wiktorii Michalikównej. W latach 1874 – 1879 uczęszczał do szkoły ludowej, a następnie do szkoły wydziałowej na Bednarce (obecnie centrum Wieliczki). Młody Młynek, jak większość ówczesnych, garnących się do wiedzy chłopskich synów, ucząc się zarabiał na swe utrzymanie jako korepetytor. W wieku 16 lat nauki pobierał w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie w Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego (obecnie II Liceum Ogólnokształcące), gdzie w 1888 r. zdał maturę z wyróżnieniem. Niezwykle bogaty w wydarzenia był dlań rok 1889. Po maturze odbył roczną służbę wojskową, rozpoczął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i ożenił się – 6 października – z Anną Oprychówną, pochodzącą – jak on – ze starej, sierczańskiej rodziny. Świadkami na ślubie byli radca prawny Stanisław Strzelecki oraz pierwszy nauczyciel pana młodego z wielickiej Szkoły Wydziałowej, Maciej Rembacz. Dzięki stypendium otrzymanemu za wybitną naukę studiował na uniwersytecie w Krakowie, następnie kontynuował studia językoznawcze na uniwersytetach w Wiedniu (1891/1892) i Grazu (podyplomowe 1892/1893). Po skończeniu nauki pracował w gimnazjach w Wadowicach (1893-1895), Krakowie (Gimnazjum im. Sobieskiego, 1895-1896), Buczaczu (1896-1898), Tarnowie (1898-1914). Na czas wojny powrócił do swej rodzinnej Sierczy, gdzie pozostał już na stałe. W wieku pięćdziesięciu lat, jako porucznik rezerwy, powołany został w lutym 1915 r. do austriackiego wojska. W latach 1915 – 1916 przyczynił się do powstania szkoły inwalidów wojennych. W II Rzeczypospolitej podjął najpierw pracę w II Szkole Realnej w Krakowie, zaś od roku 1919/1920w Państwowym Gimnazjum w Wieliczce (obecnie LO im. Jana Matejki). Pracował do roku 1927, gdy przeszedł na emeryturę. Zmarł 28 sierpnia 1941 r. Wraz z żoną pochowany jest w rodzinnym grobie na cmentarzu w Wieliczce. Oprócz nauczania zajmował się etnografią, folklorystyką, pisarstwem. Był działaczem Towarzystwa Ludoznawczego, autorem opracowań traktujących o kulturze ludowej, dziejach Sierczy i jej okolic (poematu wierszem „Siercza”), oraz książki „Dzieje parafii wielickiej w zarysie”.

Kolejnym tematem omówionym przez panią Krystynę Reinfuss-Janusz były dzieje Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. W XVIII wieku rodzi się pierwsze zainteresowanie folklorem. W dobie oświecenia w utworach Bohomolca czy Bogusławskiego pojawiają się elementy wiejskie np. obrzędy, tradycje, zwyczaje. Na przełomie XVIII i XIX wieku Towarzystwo Przyjaciół Nauk przeprowadza pierwsze badania ludoznawcze. Członkami TPN byli Joachim Lelewel oraz Zorian Chodakowski, który napisał dzieło: „Słowiańszczyzna Przedchrześcijańska” (opisano tam dawne przeżytki, obyczaje i życie codzienne na wsi). Po klęsce powstania listopadowego ruch ludoznawczy rozwija się w Wielkopolsce oraz Galicji. Ważną rolę odegrał tutaj Oskar Kolberg, który wraz z T. Lenartowiczem, J. Konopką, C. Norwidem, W. Zakrzewskim, W. Gersonem, prowadził wyprawy badawcze i prace nad tradycją regionów Polski. Kolberg wydał również w pięciu zeszytach „Pieśni ludu polskiego”, w których znalazło się 125 melodii ludowych opracowanych na głos i fortepian. Pod koniec XIX wieku próbowano założyć towarzystwo zrzeszające ludoznawców. Udało się to dopiero 19 lutego 1895 roku we Lwowie. Początkowo towarzystwo liczyło 64 członków pod kierownictwem Antoniego Kaliny. Głównym czasopismem był „Lud”. Powstało wówczas wiele oddziałów: w Buczaczu, Tarnowie, Krakowie, Krzeszowicach i w Wieliczce (Seweryn Udziela). Towarzystwo istnieje do dziś, a jego celem jest stwarzanie warunków do rozwijania antropologicznych zainteresowań wśród swoich członków, a także wspieranie rozwoju nauk etnologicznych oraz popularyzowanie wiedzy antropologicznej w społeczeństwie. Towarzystwo prowadzi badania naukowe, organizuje zebrania, konferencje, odczyty, szkolenia, wycieczki. Gromadzi, prowadzi i udostępnia księgozbiory, archiwa oraz bazy danych dotyczących historycznych i współczesnych form kultury polskiej (w szczególności kultury ludowej), kultur innych narodów oraz grup etnicznych, a także
wspólnot kulturowych.

Następnymi prelegentami byli prof. dr hab. Bogusław Krasnowolski i dr Janusz  Gołąb z rodziny Ludwika Młynka z Sierczy, którzy przedstawili bardzo szczegółowo drzewo genealogiczne rodziny Młynków. W trakcie spotkania Urszula Żyznowska poinformowała zebranych o planowanym wznowieniu książki „Siercza. Dach Wieliczki” (monografia Sierczy) oraz poprosiła o przekazywanie materiałów archiwalnych dotyczących wsi, które mogłyby okazać się pomocne przy reedycji książki.

Myślę, że warto było wybrać się na to spotkanie, gdyż można był poznać losy wielkiej osobowości, która niegdyś działała na rzecz społeczeństwa i mieszkała w niedalekiej okolicy. Uważam, że należy dowiadywać się o swoich przodkach.

„Nie odwracaj się tyłem do przodków”
Autor nieznany

Opracował: Krzysztof Kozłowski kl. 1E

Komunikaty

  • Nabór na stanowisko

    Samodzielny referent ds. płac - szczegóły w BIP

    13

    12.2018

OSTATNIE ZDJĘCIA

Zobacz wszystkie